پیدا





به که مانم به که مانم که سطرلاب جهانم/مولانا????

درخواست حذف اطلاعات

آدم ها بی برو برگرد روی هم تاثیر دارن؛ دوسال پیش روی انکار این مسئله پافشاری می ، تا اینکه نگاهی به خودم انداختم و متوجه شدم هرقدر هم که بگم ، باز هم تا حدودی تاثی ذیرم و مقاومت من تاثیری روی ذات مسئله نداره و اگر حواسم رو جمع کنم و بپذیرمش! خیلی بهتره و تاثیر کم تری میپذیرم.
طبیعتا ما نمیتونیم همه جا و با همه! کاملا یک جور رفتار کنیم؛ خود من، توی خونه یه شکله/ سر کلاس یه شکله/ توو خیابون یه شکله/ و در کل! با آدمهای مختلف، تا حدودی متفاوته و من میتونم این مسئله رو کاممملا لمس کنم!
مثلا امروز صبح زیر پتو و با چشمای بسته! داشتم با تلفن حرف میزدم، و با یک لحن جدی، مکررا از چند اصطلاح کوچه بازاری و و و استفاده می ! که بعد از پایان مکالمه، پدرم با نگاهی متعجب اومد و گفت: اصصصلا بهت نمیاد!!! چقدر شبیه لات ها شدی!!
با وجود اینکه با برچسب زدن کاممممملا مخالفم، جا داره بگم: البته که من در تعاملاتم میتونم و باید! با هرکی یه جوری باشم و این تاثیر پذیری ها (هرچند که در زندگی روزمره ی ما مستتر باشن) از یه جایی به بعد برای خود شخص غیرقابل انکارن!